جمع شده ام روی تخت از همان درد قرمز زنانگی که تنها نمود زنانه بودنش کاسه دستشویی است و بس این روز ها... روی تخت به خودم پیچیده ام و دست هایم را دور سینه هایی گرفته ام که پر اند از همین درد لعنتی.

"زن بودن با درد گره خورده انگار، حتی در معاشقه...!"

من و درد و کمی کویین که معتاد شده ام این روز ها به آن و سیگاری که به آن فکر می کنم تنها... و کلماتی که مثل خوره افتاده اند به جان ناتوانم از درد. کلماتی که بر در و دیوار اتاقم می لولند و دائم به رخم می کشند که هر کس نباید میدیدمان حال دیده و می خندند به ریش نداشته ام.و کبود می کنند همه تن دقایق لعنتی ام را در این چاردیواری که کمی اختیاری است...

بوی غذایی که حالم را به هم می زند و آینه ای که می ترساند مرا کسی در آن خانه کرده با موهای ژولیده چشم هایی که پفشان نمی خواهد هیچ وقت بخوابد انگار...

"روزها با این کتاب ها و تست های لعنتی و شب ها با کافکا و صادق گوشه اتاق جمع می شوم و دیگر شمع هم روشن نمی کنم،چشم هایم که روز به روز ضعیف تر می شوند به تاریکی عادت کرده اند"

و زندگی من تا وقتی کسی خانه را پر نکرده کمی بهتر است از وقتی که مجبورم به همه لبخند بزنم و هر صبح سلام کنم . با اشتهای ساختگی هرچه بر سر میز هست زهرمار کنم و به دقیقه نکشد بالا آوردن همه آن ها در هیاهوی سیفون دستشویی... نمی دانم... من هیچ چیز نمی دانم به جز دردی که حتی نمی کشمش پس نسخه هایتان را نگه دارید برای خودتان و سفیدی اینجا را هم بگذارید به حساب کور رنگی ما...یا کبودی لب هایی که داغ کذاشته اند بر آن... یا حتی نازیبایی ی روح سرگردان یا چه می دانم هر چیزی که دلتان می خواهد یا اصلا نمی خواهد/

باید کمی سهراب بخوانم... من با همه آن کثافت هایی که می شناسی فرق می کنم.باید کمی سهراب بخوانم شاید سیب دوباره مرا وسوسه کند...

 

باید کمی سهراب بخوانم...

 

پ.ن:مخاطب خاص ندارد این هجویات.

 پ.ن:برف اومد... باید آلبوم برفو گوش داد.

پ.ن:یه بزرگی که خیلی ام بزرگه هنوز می گفت حتی فکر خ...ت هم لذت بخشه چه برسه به خود عمل... راست می گفت!

بعد نوشت:دوستان محترم ذکور که حس مالکیت دارن،با این حس مالکیت حالم رو به هم نزنین لطفا... اینجا رو کسی می خونه که اصلا دلم نمی خواد براش سوتعبیر پیش بیاد...اصلا دلم نمی خواد،مفهومه؟ البته اون هرچی بگه حق داره... اشتباه از منه که با هر جور حرفی راه میام!